100ProcentLizette
Ik ben Lizette Colaris - aangenaam!
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Altijd 100Procent op de hoogte blijven? Abonneer je hier!

Passievrucht

In 2016 publiceerde Lizette Colaris haar eerste dichtbundel met het thema 'Passie'. Een kleurrijke collectie warme en meertalige fragmenten van passie!

MO

In 2016 debuteerde Lizette met een korte thriller: MO. Geschreven in het Sittards, in dezelfde uitgave staat ook de Nederlandstalige versie.

Meer informatie: www.zittesjethriller.nl

Dag wereld

Met je vele gezichten

Van mensen die

Overal hetzelfde zijn

En allemaal hetzelfde

Verlangen

Gezien worden

Geliefd worden

Gerespecteerd worden

Gewaardeerd worden

Leven in vrede

En delen met elkaar.

 

Wie heeft ooit

die eerste steen geworpen

Wie heeft ooit

dat eerste woord gezegd

Dat deze intentie

heeft doorbroken?

De nalatenschap van één

gesproken woord

dat later werd geschreven

is grenzenloos.

 

 

 

Lizette Colaris 31-02-2016

Reacties

Lizette heeft iets met klei, ze neemt een lomp stuk en ziet wat daar in verscholen gaat. Ze plukt, trekt en veegt en daar ontstaat het beeld, een krachtige weergave van een gevoel...

Life should not be that serious. Just try to take a step back, look at it and enjoy the fun in it. With these paintings, Lizette tries to show you the fun in any situation. May it make you smile, or giggle, or even laugh heartily!

Onlangs bezocht ik de eindpresentaties van de Talentklassen van de toneelopleidingen die de Westelijke Mijnstreek rijk is. Het was een zonnige zaterdagmiddag, en de drie voorstellingen van de drie scholen beloofden aan de hand van de titels heel wat. Bijzonder ook, om dit mee te maken want de thema’s die voorbij kwamen reflecteerden de (be-)leefwereld van deze jongeren optimaal. Een aantal ouders had zowaar kaartjes gekocht om de voorstellingen te zien. Vreemd genoeg was er bij twee van de drie voorstellingen beduidend minder publiek dan bij die ene, die pas een jaar bestaat.

Welke thema’s er ‘bespeeld’ werden, vloeide voort uit maanden lang met elkaar praten, overleggen, uitproberen en bedenken. Bij de eerste en de laatste voorstelling herkende ik overlappingen, in theatertechniek, maar vooral in thematiek.  De solovoorstellingen die tussendoor door de talentvolle ‘laatstejaars’ werden gegeven, zetten de thema’s nog eens extra neer. Zo krijgt het publiek een indruk van wat die jongeren beweegt. Waarvan akte:

“Ik wil gezien worden. Ik wil dat ouders zien wie ik ben, wie ik echt ben, en mij accepteren. Dat ze trots op me zijn, zelfs als ik niet zoals hen ben.

Ik wil weten dat ik leef. Wat is dood? Hoe voelt dat? Maar: wat is leven dan? Hoe voel ik dat ik leef? En wat moet ik weten om ‘goed’ te kunnen leven? Wanneer weet ik genoeg?

Hoe ben ik een perfect mens? Moet ik aan al die verwachtingen voldoen die ouders en school voor mij bedenken? Of mag ik gewoon ‘zijn’? Wacht, hier is de handleiding, de handleiding om een perfect mens te zijn – een blanco pagina...

Ik doe hard mijn best om gezien te worden. Maar niemand komt spontaan naar mij kijken. Mijn vader ben ik (soms al jaren) kwijt, mijn moeder heeft geen tijd en tantes, ooms, neven en nichten komen ook niet naar mij kijken als ik hen vraag.”

Prangend. Prikkend. Het publiek moet het wel gevoeld hebben. En dan volgt uiteindelijk de conclusie:

“Uiteindelijk zal ik moeten leren mijzelf te zien. Mijzelf te accepteren en zelfs van mij te houden. Dan voel ik dat ik besta, dat ik leef. En ben ik mijn perfecte ik. Gewoon, zoals ik ben.”

Door de thema’s door middel van dramatechnieken door te werken, komen ze zelf tot het antwoord: niet wachten op de aandacht, goedkeuring of bevestiging van anderen. Bij jezelf blijven, goed weten wie je zelf bent en daarmee aan de slag gaan. Kijken hoe ver je kunt komen met je mooiste dromen! En het is aan ons, opvoeders, leerkrachten en docenten, om deze jongeren daar mee te helpen. Niet duwen of trekken. Begeleiden. Groot respect voor de toneeldocenten van deze opleidingen. Zij zien en horen alle verhalen en begeleiden de jongeren bij het doorwerken er van. Toneelles volgen is zoveel meer dan leren reciteren! Zoveel is wel duidelijk.

Dus: allemaal op toneel? Dat weet ik niet. In elk geval wél allemaal meer aandacht voor de Grote Ontdekking van Jezelf-toernee. Ergens tussen je 10e en 18e levensjaar.

Gezien: BFF (Jong Laagland), Le Nozze de Figaro (Theaterschool LEF), Ik ben Atalanta (Theaterschool Westelijke Mijnstreek), Stadsschouwburg Sittard, zaterdag 17 juni 2017.

Reacties
..en meer!

Mens&Taal

Mens-en-taal

Sittard
E-mailadres: menstaal@gmail.com
Mens: coaching, begeleiding & Taal: tekst, voordracht, opinie