100ProcentLizette
Ik ben Lizette Colaris - aangenaam!
Abonneren

Altijd 100Procent op de hoogte blijven? Abonneer je hier!

Passievrucht

In 2016 publiceerde Lizette Colaris haar eerste dichtbundel met het thema 'Passie'. Een kleurrijke collectie warme en meertalige fragmenten van passie!

MO

In 2016 debuteerde Lizette met een korte thriller: MO. Geschreven in het Sittards, in dezelfde uitgave staat ook de Nederlandstalige versie.

Meer informatie: www.zittesjethriller.nl

Beugelbekkie!

Wandelend schroot. Jonge monden, oude monden. Allemaal schroot in de hoop op glorie.

Mijn nog jonge dochter had als jong kind de neiging haar duim troostend in haar mond te zuigen. Nu is dat op zich aandoenlijk, en als ze daar troost bij kon vinden, soit. Helaas heeft het haar gebit geen goed gedaan. Er was na jaren van heerlijk zuigen een gapend gat ontstaan tussen haar bovenkaak en onderkaak. En dan bedoel ik niet de mondruimte waar het voedsel naar binnen gestoken wordt, maar de ruimte tussen haar tanden als zij dichtbijt. Onhandig, maar niet alleen dat. Naar de toekomst toe werd haar voorgehouden dat haar ondertanden zouden doorgroeien en op termijn zelfs uitvallen omdat ze geen contact konden maken met de bovenkaak. Dat was een overtuigende reden om over te gaan op het inzetten van een heel behandelplan bestaande uit alle voorkomende types tandbeugel die de industrie kan bedenken. De start van een eindeloze wandelroute richting orthodontiepraktijk. Het goede nieuws was dat, als het plan helemaal doorgelopen is, ze de rest van haar leven ’s nachts een bitje zal moeten dragen om het resultaat van de pijnlijke processen te kunnen behouden. Dat zal gezellig zijn als ze straks, ooit, haar eerste vriendje in de armen sluit…

Mijn zoon daarentegen had geen zuigneiging en dus ook geen overbeet. Maar volgens de mevrouw de orthospecialiste was het toch zeer noodzakelijk hem ook een beugel aan te  laten passen. Op mijn vraag naar de exacte reden daarvoor, antwoordde zij dat er toch wel een hoektand een tikkeltje scheef stond. Daarop vroeg ik wat daar dan precies zo problematisch aan zou zijn volgens haar. Nou ja, het zou wel moeilijk zijn met tandenpoetsen en dan zou er wel eens een gaatje kunnen ontstaan. Oh? Dat is het hele probleem? Ja. Eigenlijk wel. Dus dan zou mijn zoon drie jaar lang gekweld moeten worden met wederom een hele rij tandbeugels omdat hij niet in staat zou zijn met tandenpoetsen wat extra aandacht aan die ene scheve tand te geven? En dan heb ik het nog niet eens over de waanzinnige prijzen die betaald moeten worden aan de dames en heren orthodontisten! Ergo: mijn zoon heeft geen beugel.

In de wachtkamer bij ‘de ortho’ ben ik elke maand weer onaangenaam verrast door de enorme rij patiënten die in en uit lopen. Er wordt gewerkt met acht behandelstoelen tegelijk, de planning is strak, als in een fabriek wordt er geproduceerd. Patiënten zitten doorgaans niet langer dan vijf minuten in de stoel. Stel: de assistente werkt 6 uur per dag, 10 patiënten per uur af… tel maar na. Ik zie daar jonge kinderen van een jaar of zeven, ik zie ook vrouwen die de veertig gepasseerd zijn, en alles wat daartussen zit. Allemaal in de hoop op een rij rechte tanden.. zich blauw betalend aan premies en facturen om maar die Amerikaanse lach op hun gezicht te kunnen toveren. Alsof de garantie voor een gelukkig en succesvol leven in de stand van de tanden verankerd zit.

Naar mijn mening wordt de individuele identiteit mede bepaald door hoe het gezicht van de mens er uit ziet. De ogen, de oren, de neus, de vorm van de mond en ook de stand van de tanden. Dat ik twee scheven hoektanden heb, heeft mij nog nooit in noemenswaardige problemen gebracht. Dat ik geen geld zou hebben, zou mij eerder in de problemen kunnen brengen. Dus kies ik ervoor de scheve hoektand van mijn zoon te koesteren, hem aan te sporen op goed poetsgedrag en mijn geld te spenderen aan plezierige dingen waar dat kan.  

Hoe nodig is het in de huidige maatschappij te voldoen aan perfecte plaatjes? En waarom lopen mensen gedachteloos en kritiekloos achter de massa aan? Waarom zien zoveel mensen niet dat er eigenlijk niets anders achter zit dan een verlangen naar het verwerven en bezitten van geld? U denkt toch niet werkelijk dat de stand van de tanden de hoofdzorg is van de vele orthopraktijken? Alsof de supermarkt u voorziet van voedingsmiddelen enkel en alleen omdat u voeding nodig heeft… natuurlijk niet. Het draait om geld. Wat er toch niet allemaal kan veranderen in dertig jaar, nietwaar?

Mijn tandarts weigerde mij een beugelbekkie, dertig jaar geleden. Hij vond het een verspilling van geld en middelen om die twee tanden recht te zetten. Destijds was ik teleurgesteld: het was op school vrij uniek als je een beugel had en ik wilde ook wel eens iets hebben wat een ander niet had. Tegenwoordig ben je de uitzondering als je géén beugel draagt… Ik ben mijn tandarts werkelijk nog steeds dankbaar voor zijn wijsheid.

Log in of schrijf je in om commentaar te geven
Door in te loggen (eerst inschrijven) kun je reageren op deze content.  log nu in/schrijf je nu in 
..en meer!

Mens&Taal

Mens-en-taal

Sittard
E-mailadres: menstaal@gmail.com
Mens: coaching, begeleiding & Taal: tekst, voordracht, opinie