100ProcentLizette
Ik ben Lizette Colaris - aangenaam!
Abonneren

Altijd 100Procent op de hoogte blijven? Abonneer je hier!

Passievrucht

In 2016 publiceerde Lizette Colaris haar eerste dichtbundel met het thema 'Passie'. Een kleurrijke collectie warme en meertalige fragmenten van passie!

MO

In 2016 debuteerde Lizette met een korte thriller: MO. Geschreven in het Sittards, in dezelfde uitgave staat ook de Nederlandstalige versie.

Meer informatie: www.zittesjethriller.nl

Nou nou, 16 jaar en al alleen op reis?!

Je zult maar 16 zijn en geen idee hebben van wat je later worden wilt. Je zult die eindstreep van de middelbare school maar zien naderen, elke dag weer een beetje dichterbij. En dan? Dan moet je HET dus weten. HET. Wat je worden wilt, later.. Al sinds je veertiende worden er testen voor je neus gelegd, met rare vragen waarvan jij al begrijpt waar dat heen gaat, en waar je dus niet te wenselijk op wilt antwoorden. De uitslagen van die testen zeggen je ook al niks, want de beroepen in dat lijstje daar kun je je al helemaal niks bij voorstellen. En dan je ouders, die steeds weer met een mening komen en jou vooral de keuze willen laten. Welke keuze? Je kunt niet kiezen als je niet weet waar je heen wilt gaan. Je zult maar 16 zijn, met geen enkel idee.

Ooit waren we allemaal 16. En eerlijk? Wie van ons hadden er wel een duidelijk beeld van wat ze later wilden worden? Wel ook even echt terug gaan in dat geheugen: je was 16 en… je had je eerste baantje, misschien. Of je eerste vriendinnetje. Je mocht voor het eerst op stap, uitgaan. Je was relatief veel bezig met de vraag: ‘Wat vinden ze van mij?’ Ze, dat kon zo’n beetje iedereen wel zijn. Het laatste wat je dacht was: ‘Wie ben ik?’ En al helemaal niet: ‘Wat kan ik?’ Laat staan: ‘Wat wil ik?’ Dat zijn ‘ouders-vragen’. Geen ‘16-vragen’. Uitzonderingen daargelaten, want een sporadische enkeling wist het verdomde goed en liet zich daar niet vanaf brengen, met wisselend succes zoals later zou blijken. Hoewel daar ook uitzonderlijke succesverhalen uit voortgekomen zijn, laat dat duidelijk zijn.

Ooit waren we allemaal 16. Reddeloos en radeloos verloren in verwachtingen die anderen van ons hadden, en die we ook van onszelf hadden. We zijn toen een weg ingeslagen, een opleiding gaan volgen (of niet!). En wat daarna kwam? Vaak genoeg een kronkelende weg die we ‘carrière’  zijn gaan noemen. Een CV vol bochten. In elk geval zien CV’s er in het gros van de gevallen een beetje wisselend uit. En dat zal voor de 16-jarigen van nu nog veel meer het geval zijn. Want een baan waar je na 40 jaar nog een lintje voor krijgt wegens volgehouden dapperheid, die bestaat niet meer. Ze zullen flexibel moeten zijn, onze jongeren. En creatief in het bedenken van wat zij met hun kwaliteiten kunnen betekenen voor de maatschappij. De maatschappij, dat is meer dan bedrijven. Want ze zullen meer dan ooit zelfstandig een manier moeten kunnen bedenken om hun kost te verdienen.

Weet jij nog wat je vroeger wilde worden, toen je 16 was? En ben je dat ook werkelijk geworden? Hoe heb jij dan gekozen, destijds? Jeetje hè. Als je daar even bij stil gaat staan, besef je ineens weer hoe moeilijk dat eigenlijk was, 16 zijn. En je weet inmiddels ook dat het achteraf wel meevalt. En dat de reis niet lijnrecht van A naar B gaat. En dat is maar goed ook, want hoe mooi was jouw uitzicht, onderweg?

Log in of schrijf je in om commentaar te geven
Door in te loggen (eerst inschrijven) kun je reageren op deze content.  log nu in/schrijf je nu in 
..en meer!

Mens&Taal

Mens-en-taal

Sittard
E-mailadres: menstaal@gmail.com
Mens: coaching, begeleiding & Taal: tekst, voordracht, opinie