100ProcentLizette
Ik ben Lizette Colaris - aangenaam!
Abonneren

Altijd 100Procent op de hoogte blijven? Abonneer je hier!

Passievrucht

In 2016 publiceerde Lizette Colaris haar eerste dichtbundel met het thema 'Passie'. Een kleurrijke collectie warme en meertalige fragmenten van passie!

MO

In 2016 debuteerde Lizette met een korte thriller: MO. Geschreven in het Sittards, in dezelfde uitgave staat ook de Nederlandstalige versie.

Meer informatie: www.zittesjethriller.nl

Gescheiden verjaardag. Hoera?

Nog een paar nachten slapen en dan wordt mijn zoon 16 jaar oud. Geweldig, een feest. Want een gezonde jongen met een goed stel hersens en talent voor muziek, dat is natuurlijk al een zegen van jewelste. Het is alleen zo jammer dat ik hem op zijn verjaardag niet zal zien. Geen seconde, geen minuut kan ik in zijn ogen kijken en hem vertellen hoe van harte ik hem wel niet wil feliciteren, en hoe graag ik hem die dag tot in de grond zou verwennen. Die dag is namelijk vastgelegd in een zogenaamd ouderschapsplan: ‘elk even jaar vieren de kinderen hun verjaardag bij hun vader, elk oneven jaar vieren ze de verjaardag bij hun moeder’. Het staat er zwart op wit, dus we moeten ons er aan houden.. denk ik. Helaas is de verstandhouding met hun vader niet van dien aard dat we gezellig kopjes koffie kunnen drinken samen. Het is niet voorstelbaar hóe jammer ik dat vind. En dat het zo geworden is, is ook niet alleen maar mijn schuld.. Maar al is het dan naar en vervelend voor míj, het is vooral naar voor de kinderen zelf. Ze willen er niet teveel over zeggen, om te voorkomen dat de één of de ander er verdrietig van zou worden, maar ik voel en weet dat ze het ook ontzettend vervelend vinden dat deze verdeling bestaat. Ze doen dapper mee, en verbergen hun verlangen en hun verdriet zodat de ouders zich niet heel erg schuldig hoeven te voelen. Maar schuldig zijn ze natuurlijk wel. Beide. Ik ben er van overtuigd dat de vader het net als ik heel vervelend vindt dat hij de verjaardag van zijn zoon om de twee jaar moet missen. En niet te vergeten: die van onze dochter ook…

Ik vind het wel goed dat ik gescheiden ben. Het was duidelijk dat het idee over wat ‘goed leven’ is, totaal niet overeen kwam tussen hem en mij. Het idee dat er een huwelijk zou blijven bestaan waar de kinderen dagelijks geconfronteerd zouden moeten worden met kiftende of elkaar negerende ouders, was ook niet het vooruitzicht dat ik voor mijn kinderen wenste. Nu is er rust, wat dat betreft. Maar als ik mensen hoor uitspreken dat ze overwegen te gaan scheiden, gaan er bij mij wel wat nekharen overeind. Ik kan het niet laten dan te benadrukken wat het betekent voor de kinderen, en wat het betekent om je kind te moeten missen op belangrijke momenten zoals verjaardagen of – en dat komt er ook voor mij nog aan – diploma-uitreikingen of (godbetert) huwelijken. En zij missen jou, als ouder. Altijd ontbreekt er één.

Ik kan alleen maar hopen dat wanneer de beslissing niet te vermijden is, en er gescheiden gaat worden, de ouders zo verstandig kunnen zijn de emoties opzij te zetten. De gekwetstheid, de jaloezie, de boosheid om het verdriet wat  hen aangedaan wordt. De kinderen kunnen er niets aan doen en hoeven niet gestraft te worden door geforceerd gescheiden leven. Praat met elkaar, zo goed als het kan, en durf samen de kinderverjaardagen te vieren zónder elkaar de aanwezigheid daarbij niet te gunnen. Voor de kinderen, voor hun gevoel en voor wat zij later zullen doorgeven aan hun eigen kinderen. Tegen nieuwe partners die zich in het spel willen mengen kan ik alleen maar zeggen: blijf er buiten. Steun jouw vriend(in), maar laat de kwestie waar ze hoort: bij hen. En respecteer de ex-partner, al vind je hem of haar nog zo’n (…).

Ik hoop van harte dat mijn zoon maandag een fantastische dag heeft, voorafgegaan door een waanzinnig weekend, waarin hij zich geliefd mag voelen. Dat ik van hem hou, dat weet hij. En ik vertel mezelf dat ik altijd bij hem ben, en dat ik de kaarsjes op de taart eigenlijk elke dag wel voor hem aansteek.. Ik koop een taartje en zal er van genieten. 16 jaar alweer moeder, dat is en blijft natuurlijk een bijzonder feit – en dat kan geen scheiding ooit veranderen.

Log in of schrijf je in om commentaar te geven
Door in te loggen (eerst inschrijven) kun je reageren op deze content.  log nu in/schrijf je nu in 
..en meer!

Mens&Taal

Mens-en-taal

Sittard
E-mailadres: menstaal@gmail.com
Mens: coaching, begeleiding & Taal: tekst, voordracht, opinie