100ProcentLizette
Ik ben Lizette Colaris - aangenaam!
Abonneren

Altijd 100Procent op de hoogte blijven? Abonneer je hier!

Passievrucht

In 2016 publiceerde Lizette Colaris haar eerste dichtbundel met het thema 'Passie'. Een kleurrijke collectie warme en meertalige fragmenten van passie!

MO

In 2016 debuteerde Lizette met een korte thriller: MO. Geschreven in het Sittards, in dezelfde uitgave staat ook de Nederlandstalige versie.

Meer informatie: www.zittesjethriller.nl

Studeerbedoeling..

“Soms word ik moe van de wereld. Ik wil alleen maar rust, een rustig leven met een parttime baan en een kleine woning en natuur om me heen. Maar de wereld wil dat ik veel meer doe. Ik moet veel geld verdienen en belasting betalen als ik straks afgestudeerd ben. Maar eigenlijk wil ik gewoon een rustig leven. Meer niet.”

Zomaar een dag als studentendecaan. Ik spreek gemiddeld 8 jonge mensen per dag. Ik werk fulltime, dus gemiddeld spreek ik 40 jonge mensen per week. Van die jonge mensen wil de helft graag met mij praten omdat  ik de persoon ben die de tijd heeft om te luisteren. Ik hoor aan wat er door ze heen gaat, waar ze mee worstelen – of juist niet. Velen van hen zijn depressief, komen hun huis en hun bed niet uit. Voelen zich overspoeld door alles wat er van ze verwacht en gevraagd wordt, kunnen dat niet  aan en komen uiteindelijk helemaal niet meer tot handelen. Uit overmacht van alles wat er volgens hen, van hen verwacht en verlangd wordt. Dan heb ik het toch wel over zo’n 8 studenten per week die dit bij mij melden.

De quote hierboven komt van een dergelijke student. Eerstejaars, pas begonnen aan een uitdagende studie. Op de middelbare school (HAVO) een goede leerling, hij kon de lesstof makkelijk aan en was altijd de beste. Maar wel een jongen met  een kwetsbaarheid. Hij had al vroeg last van depressieve klachten en heeft therapie doorlopen bij een psycholoog. Nu is hij verhuisd naar Maastricht en zijn familie is trots op hem, reuze trots. ‘Onze jongen studeert in Maastricht!’ Dat maakt wel indruk op een verjaardagsfeestje van familie. Die jongen zit radeloos in zijn kamer en durft niet naar buiten. Buiten wordt er namelijk van alles van hem verwacht waarvan hij betwijfelt of hij dat allemaal wel kán. En dat verlamt hem volledig.

Niet alle studenten zijn zo kwetsbaar, natuurlijk en gelúkkig niet. Maar er is sprake van een behoorlijke toename in het aantal studenten met depressieve klachten. De verwijzingen naar psychologen die decanen per week doen, vertonen een stijgende lijn. Zijn we nog wel goed bezig als iedereen móet studeren, vraag ik me af? Is dit de bedoeling?

Een ouderejaars student deelde een andere zorg met mij. Hij zou graag een afstudeerstage doen, maar moet nu voor een premaster gaan kiezen, ‘want zonder Master maak ik al helemaal geen kans meer op werk!’ Is dit écht de bedoeling, vraag ik me af?

Zonder Masterdiploma zijn kansen op werk geringer aan het worden. HBO alleen is als opleidingsachtergrond geen garantie meer voor een baan. Maar wat als er straks alleen nog maar mensen met Masterdiploma’s zijn? Er is geen wetenschappelijk onderzoek voor nodig om te bedenken dat het aantal Masterbanen op een gegeven moment ook op is, toch?

Gaan we dan al die mensen een bijstandsuitkering geven? En ze daar vertellen dat ze niet voldoen en meer moeten solliciteren? Of ze wasknijpers in elkaar laten draaien als alternatief? Moe van de wereld.. wat gaan we daar met zijn allen aan doen?

Log in of schrijf je in om commentaar te geven
Door in te loggen (eerst inschrijven) kun je reageren op deze content.  log nu in/schrijf je nu in 
..en meer!

Mens&Taal

Mens-en-taal

Sittard
E-mailadres: menstaal@gmail.com
Mens: coaching, begeleiding & Taal: tekst, voordracht, opinie